Tuesday, October 6, 2009
မင္းက မ၇ွိ
မင္းက မၾကား
မင္းက မထူး
ငါ့ညေနေလး ညိုေမွာင္ေန။
ပန္းေတြေၿခြတဲ့လက္ဖ၀ါးႏုမွာ ေသြးစြန္းထင္က်န္....
အေမရယ္
ေအးၿမတဲ့ရင္ခြင္မွာနားခ်င္ေပမဲ့၊
အပူေလာက၀မ္းစာေရးတြက္
သြင္မတူေတာမွာ ဟန္လုပ္ၿပံဳးရင္း၊
ေက်ာ္ၿဖတ္ရတာ ရက္လႏွစ္ပါ ေမ။
အေမရယ္
လြမ္းတယ္လို႕လည္း မေၿပာရက္၊
ညစ္တယ္လို႕လည္းမညည္းသာ၊
ေရွ႕မတိုးသာေနာက္မဆုတ္သာ၊
ေ၀းေ၀းကသာလြမ္းရပါတယ္ ေမ။
အေမရယ္
ရွိတာေလးနဲ႔တင္းတိမ္ေနရင္း
ေရႊကိုလည္း အေမမ မက္
ေငြဆိုတာလည္းအေမမေမွ်ာ္
သမီးရဲ႕အၿပန္ကိုေမွ်ာ္ေနတတ္တာ ေမ။
အေမရယ္
အပူေတာမွာဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္
အၿပန္ရက္က ဘယ္ေသာခါလည္း
မတြက္ႏိုင္လည္း
ၿပန္ဆံုမဲ့ေန႔ထိ ေစာင့္ေနေပးပါ ေမ။

ဆုေတာင္းတိုင္းသာၿပည့္မယ္ဆိုရင္
ငါဆုမေတာင္းေတာ့ပါဘူးေလ။
ငါ့ဆႏၵကမင္းနဲ႕နီးဖို႕၊
မင္းဆႏၵကငါနဲ႕ေ၀းဖို႕၊
ရင္ခြင္သစ္မွာေပ်ာ္ေနသူတြက္
ငါဆုမေတာင္းေတာ့ဘူးခ်စ္သူ။
တစ္ကေနစဖို႕မေတာင္းသလို
ႏွစ္ဆိုတဲ့ေနရာကူးခက္ခက္။
ဖ်က္မရတဲ့အမာရြတ္ထက္
နာက်င္မူေတြထပ္မတိုးလိုလို႕
ေက်နပ္စြာေနာက္ဆုတ္ရင္း၊
ငါဆုမေတာင္းေတာ့ပါဘူးခ်စ္သူ။

ဒုန္း.......
ပဲ့တင္သံခတ္တခါးသံ၊
ၿပင္းထန္တဲ့ေလထန္ေၾကာင့္၊
သူအသံၿပဳတယ္။
ဗြမ္း.......
တည္ၿငိမ္ေနတဲ့ေရၿပင္က၊
ေက်ာက္ခဲတစ္ခုေၾကာင့္၊
သူအသံၿပဳတယ္။
ဒိတ္........
ဆူညံမဲ့ရင္ထဲကအသံ၊
နာက်င္မူၿပဳခံရလို႕၊
သူအသံၿပဳတယ္။
အၿပင္ကအနာေဆးကုလို႔ကေပ်ာက္တယ္သက္ရယ္
အတြင္းကဒဏ္ရာ မည္သို႕ ေၿဖမည္ငါမသိ။
ရက္စက္လိုက္တာ၊
လုပ္ရက္လိုက္တာ၊
ေၿပာရက္ပါဘူးကြာ၊
ငါအခ်စ္ေတြက၊
ဒဏ္ရာေပၚမွာ၊
ကာထားၾကတယ္.....