 |
မန္းေတာင္နဲ႕က်ံဳးပံု.....
နန္းေရွ႕တံတားေပၚကေန ၇ိုက္ထားတာ။ ေလၿပင္းမတိုက္ခင္ ေကာင္းကင္ကတအားမႈန္ေနတာ မန္းေတာင္ကိုေတာင္ ေသခ်ာမၿမင္ရဘူး။ နန္းတြင္းကထြက္အလာ ကင္မရာကလည္းပါလာေတာ့ရိုက္လိုက္တာပါ။ အမွန္ေတာ့ဖုန္ေတြေနမွာ။ ၿမဴေတာ့ဟုတ္ေလာက္ဘူး။ မန္း မေရာက္ဘူးသူေတြမသိမွာစိုးလို႕ေနာ္။
အလုပ္လုပ္ရတာေကာ၊ လူေတြနဲ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ၇တာေကာ၊ မလြယ္ကူလွပါလားဗ်ာ။ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ေတြရႈပ္တယ္။ ေမာပန္းတယ္။ လူအခ်င္းခ်င္းဘာေတြမွန္းကိုမသိေအာင္ဘဲ။ အဲလိုအခ်ိန္ေတြဆိုရင္ ဘာအေၾကာင္းအရာမွကိုမေၿပာရ၇င္ေနပါေစ၊ အေမ ရင္ခြင္မွုုာတစ္ေမွးေလးေမွးရင္း ဘ၀အေမာေတြေၿပေပ်ာက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။
အရင္ကေပါ့ က်ဳပ္ည အိပ္ရင္ အေမကက်ဳပ္နားေလးလာၿပီး ယပ္ေလးခပ္သိပ္တတ္တာ၊ ေလေအးစက္နဲ႕မလည္း အရသာ၇ွိလိုက္တာဗ်ာ။
ထမင္းကိုေန႕စာ ညစာေပါင္းစားတတ္တဲ့က်ဳပ္ကိုဂရုတစိုက္နဲ႕ ထမင္းလိုက္ခြန္႕တတ္ေသးတယ။္ ထမင္းကိုစားေတာ္ပဲေလးေတြနဲ႕လံုးနယ္ထားတဲ့ထမင္းဆိုအလြန္ၾကိဳက္တာ။ အေမက... ထမင္းနဲ႕ပဲေရာနယ္ အစုတ္စုတ္ေလးေတြလုပ္ေပးတတ္တယ္။ စားေသာက္ဆိုင္က ထမင္းေတြနဲ႕မလည္းႏိုင္ေအာင္အရသာထူးပါေပတယ္ဗ်ာ။ အၿပင္ထြက္ခံနီးတိုင္း အေမ့ပါးၿပင္ႏုႏုေလးကိုနမ္းရတာအေမာဘဲ အေမ့ပါးၿပင္ကသနပ္ခါးက က်ဳပ္တေန႕တာအတြက္ခြန္အားေတြဗ်။
အေမ့နဲ႕ မခြဲခ်င္ဘူးဗ် ဒါေပမဲ့ခြဲခဲ့ရတယ္။
ခရီးတစ္ခုသြားကာနီးတိုင္းအေမ့ကိုကန္ေတာ့တယ္ ကန္ေတာ့တိုင္းလည္း က်ဳပ္အေတြးထဲမွာေနာက္ဆံုးကန္ေတာ့ၿခင္းမ်ိဳးနဲ႕ တစ္၀ကန္ေတာ့မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ အသက္အရြယ္ရေနတဲ့အေမဆိုေတာ့ အေၿခအေန အခ်ိန္အခါက မေၿပာႏိုင္ေတာ့ဘူးေလဗ်ာ။ ေမာင္ႏွမေတြအားလံုလည္းဒီလိုပါဘဲ အၿပင္သြားခါနီးတိုင္း အေမကိုအၿပီးတုိင္ကန္ေတာ့ေလ့၇ွိတယ္။ ပြဲလမ္းသဘင္ရွိတိုင္း ကိုယ့္ေမြးေန႕ေတြတိုင္း အေမကို လာကန္ေတာ့တယ္။ အေမ့ေက်းဇူးေလ အေမသာက်ဳပ္တို႕တစ္ေတြကိုမၿပဳစု၊ မပ်ိဳးေထာင္ဘူးဆိုရင္ က်ဳပ္တို႕ဘ၀မွာမ်က္ႏွာေတြငယ္ေနရမွာေလ။ အခုေတာ့ အေမ ၿပဳစုခဲ့လို႕ က်ဳပ္တို႕တစ္ေတြအားလံုးပညာတတ္ေတြ လူေတြ အလည္မွာမ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ေနရတယ္ေလ။
မခြဲခင္ေလး… အေမ့ကိုထိုင္ကန္ေတာ့ခဲ့တယ္။ ကန္ေတာ့ခ်ိန္ အေမ့မ်က္၀န္းမွာၿပိဳေတာ့မဲ့မိုးလိုညိုေနသလို၊ က်ဳပ္မ်က္၀န္းမွာေကာပါဘဲ
အေမ့ကိုေမာ့ၾကည္…့ၾကိဳးစားၿပံုးရင္းအေမေနေကာင္းေအာင္ေနေနာ္။ က်ဳပ္အသံေတြအက္ကြဲေနတယ္။ အေမ့လက္က မ်က္၀န္းနားမွာမသိမသာေလးပြတ္သပ္ေနတယ္။ ကန္ေတာ့ရင္း အေမ့ေၿခဖမိုးကိုသာသာေလးက်ဳပ္နမ္းမိတယ္။ ေ၀းလြန္းလွတဲ့ေဒသကုိက်ဳပ္မသြားခ်င္။ မခြဲခ်င္ေပမဲ့ ၀မ္းေရးအတြက္က်ဳပ္သြားရေတာ့မယ္ေလ။
က်ဳပ္အေမ့ကိုလြမ္းတယ္ဗ်ာ။ အေမသာအနီးမွာရွိေနရင္ အေမသာခရီးအေ၀းေတြကိုသြားလာႏိုင္၇င္၊ အရင္ကလိုေပ့ါပါးသြက္လက္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ေပ့ါဗ်ာ။ က်ဳပ္ဆႏၵပါ။
အေမ့ရဲ႕ေမတၱာက လေရာင္အရိပ္လိုေအးခ်မ္းတယ္၊ အေမ့ရင္ခြင္က ေႏြးေထြးမူအၿပည့္၊ အေမ့စကားသံေတြက ၾကင္နာမူအၿပည့္၊ အေမ့လက္ေတြက ယုယမူအၿပည့္၊ က်ဳပ္တမ္းတမိတယ္။ က်ဳပ္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္။ အေမ့ရဲ႕က်န္ရွိေနေသးတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ အေမ့အရိပ္မွာနားခိုခ်င္လွေသးတယ္ဗ်ာ။ က်ဳပ္အေမကိုအၿမဲသတိရေနတယ္။
ဘာနဲ႕မွ အစားထိုးမရတဲ့ အေမ့ကို တမ္းတမိတယ္၊။
က်ဳပ္အေတြးထဲမွာလည္း အေမသာက်ဳပ္အနားရွိေနခဲ့ရင္....
အေမနဲ႕ေ၀းေနသူေမာင္ႏွမေတြလည္းဒီလိုမ်ိဳးဘဲခံစားရမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။
အလင္းေပ်ာက္ရင္၊ အေမွာင္ေရာက္တယ္
တေဆာင္းကူးလို႕၊တစ္ေႏြေရာက္တယ္၊
ႏွင္းေတြေပ်ာက္လို႕၊ ပန္းေတြေၿခာက္တယ္။
တစ္ေႏြကိုေၿပာင္း၊ တစ္မိုးေရာက္လည္း
တစ္ေက်ာ့ၿပန္လို႕လန္းမလာေတာ့မဲ့
ပန္းေၿခာက္ကိုယ္စီ ေနာက္မွာခ်န္လို႔္...
ေနာက္ေၾကာင္းမခ်ီ ခရီးႏွင္လိုက္.....
ႏွင္းရည္ေသာက္မဲ့၀တ္မႈန္သစ္သာ
ရင္မွာသီလို႕
ေနာက္မဆုတ္ေၾကး...
ၿပန္မလွည့္ေၾကး ...
သစၥာမဲ့တဲ့ ပန္းေၿခာက္ေတြစီ။
ကဗ်ာေတာ့ဟုတ္ပါဘူး စိတ္ကူးရွိရာပါ။ အဓိက ကေတာ့ခြခ်က္သမား ေတြအတြက္ပါ။
လမင္းနဲ႕သီ
ေနမင္းနဲ့ခ်ီတဲ့
ဟန္ေဆာင္ႏွလံုး
အၿပံဳးမာယာ
မကုန္ႏိုင္တဲ့
ခ်စ္ဟန္ပန္ေတြ
သီကံုးရတာ
ေပပါကုန္လို႕
ဒီတစ္ခါေတာ့
မွတ္တမ္းတင္ခ်င္....
ဟိုး..ေရခဲၿပင္ေအာက္
ေက်ာက္ေဆာင္ေလးမွာ
အတၱတခါးေလးကိုေခါက္တယ္။
မာနေသာ့နဲ႕ခတ္ထားေလေတာ့ ဖြင့္ရတာခက္။
ႏွိမ့္ခ်ၿခင္းေတြ ခ၀ါခ်လာခဲ့တာေတာင္
အမုန္းေသာ့ကိုသိမ္းလို႕ထားတုန္း။
ရွာေဖြၿခင္းဆိုတဲ့ သစၥာတစ္ခုနဲ႕ရွာတယ္၊
ေတာင္းပန္ၿခင္းဆိုတဲ့ခ်စ္ၿခင္းေတြနဲ႕တခါးကိုေခါက္တယ္။
ေန႕သစ္တစ္ခုရဲ႕အာရုဏ္ဦးတစ္ခုတည္ေဆာက္ခ်င္တာေတာင္
ဥပေကၡာတရားေအာက္မွာရွင္သန္ေနတုန္း။
လက္ေၿမာက္အရံႈးေပးေနခဲ့တာေတာင္
ဘ၀ဇာတ္ဆရာကမ်က္လွည့္ၿပလို႕
တိမ္ေတြဖုန္းလိုက္ လေတြမိုက္လိုက္
အခုဆုိ ရက္ေတြမွေန ႏွစ္ကူးတာေတာင္
အတၱတခါးၾကီးက ပိတ္လို႕ထားတုန္း။
|
|
<
