Sunday, January 3, 2010
အသြားနဲ႕အၿပန္လမ္းႏွစ္လမ္းေလးနဲ႕
သူေလပတ္ရႈပ္....
လာမယ္ဆိုလာလိုက္ပါလား
သြားမယ္ဆိုလည္းသြားလိုက္ပါေလ။
ဒီလိုလိုဟိုလိုလို
သြားသလို လာသလို
မၿပတ္မသားၾကားက
လူသားႏွစ္ေယာက္
ဘယ္ေလာက္ထိခံစားရမလည္းေနာ္။
မၿပတ္သားမူတြက္....
၂၀၀၉ -၂၀၁၀
Wednesday, December 30, 2009
ႏွစ္ေဟာင္းကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရြင္မူေတြနဲ႕ၿပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစလို႕ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
အိမ္ အလြမ္းေၿပ
Sunday, December 13, 2009
ငယ္ငယ္က ခရစ္စမတ္ဆုိရင္ မိသားစုေတြၿပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္ေနရာဘဲေရာက္ေန ေရာက္ေန အိမ္ကိုၿပန္ၾကၿပီး ခရစ္မတ္ပြဲက်င္းပေလ့ရွိတယ္။ မုန္႔ေတြတူတူလုပ္စားၾကတယ္။ အဲဒီအထဲမွာေတာ့ အေဖလုပ္တဲ့ကိတ္မုန္႕ကိုစားရတာကိုက အေပ်ာ္ရြင္ဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြၿဖစ္ခဲ့တယ္။
ဒါေပမဲ့လည္းခုခ်ိန္မွာေတာ့ အေဖလုပ္တဲ့ကိတ္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမစားေတာ့တဲ့အၿပင္ မိသားစုေလးမွာ လူေတြမစံုေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္မူတစ္ၿခမ္းပဲ့ေလးနဲ႕ က်န္ရွိတဲ့မိသားစုေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ၿပန္စုၾကတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ အိမ္ရဲ႕အေ၀းမွာ အိမ္ကိုေတာ့လြမ္းေနသည္။ အိမ္ကိုၿပန္ေ၇ာက္ရင္လည္း မစံုလင္ေတာ့တဲ့မိသားစုေလးကိုၾကည့္ပို၀မ္းနညး္ရၿပန္သည္။
ဒီႏွစ္ကေတာ့ အိမ္ကိုသိပ္လြမ္းေနမိသည္။ သီခ်င္းေလးေတြနားေထာင္ရင္ အိမ္အလြမး္ကိုေၿဖရေတာ့မယ္။
အိမ္မက္ ကမၻာ
Saturday, November 28, 2009
ေၿခလွမ္းေတြတက္ၾကြေနတယ္။ မ်က္လံုးေတြေတာက္ပေနတယ္။ ေပ်ာ္လြန္းလို႕ေလ။
ဟုတ္တယ္ ဒီေန႔ေတာ့ ဘ၀အတြက္ အိမ္မက္ေတြကို အၿပည့္အ၀ၿဖည့္လိုက္ႏိုင္ၿပီ။ေအာင္ၿမင္တဲ့အၿပံဳးနဲ႕ ေက်ာင္းၾကီးကိုေက်ာခိုင္းၿပီး ၿပန္လာခဲ့ၿပီ။
ေဘးနားမွာ ေမာင္က ၿပံဳးလို႕ၾကည့္ေနရင္း မ ရဲ႕လက္ကိုခိုင္မာစြာဆုတ္ကိုင္ေပးထားတယ္။ ေအာင္စရင္းစာရြက္ေလးကိုကိုင္လာရင္း ေရကန္ေဘာင္ေလးနားကိုအေ၇ာက္ ေမာင့္လက္ကိုဆြဲလိုက္ရင္း ကန္ေဘာင္ေဘးနား တူတူထိုင္ေနၾကေနရာေလးမွာ စြင့္ကနဲထိုင္လိုက္တယ္။ ေပ်ာ္ေနတဲ့ မ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး ေမာင္ က မ ပါးေလးကိုလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္ရင္း ေမာင့္ပါးေလးကိုလည္းလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္မိတယ္။
ေမာင္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုဒီေန႕ ၿပည့္စံုေအာင္လုပ္ခဲ့ႏိုင္ၿပီ။ ေမာင္ကဘာစကားတစ္ခြန္းမွမေၿပာ ၿပံဳးၿပံဳးၾကီးၾကည့္ေနသည္။ စကားနည္းတဲ့ေမာင္ ကေတာ့ အၿမဲအဲလိုဘဲေလ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာလိပ္ကေလးေတြ ေရကူးေနတာကိုေသခ်ာၾကည့္ၿပီး လာသြားဆို႕ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႕ အိမ္ၿပန္ဖို႔ၿပင္လ္ုက္ၾကတယ္။
ကားေပၚကိုႏွစ္ေယာက္သားေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး တက္လိုက္ၾကၿပီး ကားေမာင္းေနတဲ့ေမာင့္ကို တစ္ေစာင္းအေနအထားမွ ၾကည့္ေနသည္။ ေမာင္က ကားကို ဂရုတစ္စိုက္ေမာင္းေနရင္း မ ဘက္ကိုလွည့္လွည့္ၿပီးၿပံဳးၿပေနေသးသည္။ ကားေလးက တစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕အိမ္နားေရာက္လာၿပီ။ အိမ္ေရွ႕မွာလူေတြစုစု စုစု ႏွင့္ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဘာမ်ားဘာလိမ့္လို႕ ၾကည့္လိုက္ရင္း အေမ ေမာင္ႏွမေတြ တူေတြတူမေတြ စံုလို႕ ၿခံေ၇ွ႕ကေစာင့္ေနၾကတာ။ ကားေလးလည္းရပ္သြားေကာ ေမာင္က မ ပါးေလးကိုလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္ရင္း ကားတံခါးလာဖြင့္ေပးတယ္။
အားလံုးဆူညံသြားၾကတယ္။ အေမကလည္း ၿပံဳးလို႕ၾကည့္ေနရင္း မ အနားကိုေၿပးလာၿပီး ေမႊးေမႊးေပးတယ္။ မိသားစုစံုစံုလင္လင္ႏွင့္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာ။ အိိမ္ထဲကို မိသားစုလိုက္မိသားစုလိုက္၀င္သြားၾကၿပီး ကေလးေတြကေတာ့ သူတို႕၀ါသနာပါရာ ကစားပြဲေတြလုပ္ေနၾကတယ္။ ရုပ္ဂွင္ၾကည့္သူကၾကည့္ ကြန္ၿပဴတာဖြင့္သူက ဖြင့္ႏွင့္ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနၾကတယ္။ ေနာက္ေဖးမွာကေတာ့ အမၾကီးတို႕က ခ်က္ဖို႕ၿပင္ေနၾကတယ္။ အကိုတို႕က ဧည့္ခန္းမွာ ေမာင္နဲ႕တူတူစကားေတြေၿပာေနၾကတယ္ အေမကေတာ့ မ လက္ကိုမၿဖဳတ္တမ္းကိုင္ထားရင္း သူ႕ေဘးမွာလာထိုင္ေစရင္းေမးသမၽကိုေၿဖေစတယ္။ ေပ်ာ္လိုက္တာမွ အလြန္ေနာ္ ေပ်ာ္စရာအိမ္ကေလး ေအးခ်မ္းတဲ့အေငြ႕အသက္ေလးေတြကိုေႏြးေထြးစြာခံစားရတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါ အေမ က ေမာင့္ကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္ရင္းၿပံဳးေနတတ္သည္။ ခဏေနေတာ့ေယာက္မ က အေမာေၿပအေအးလာတိုက္တာ မၿမင္ေတာ့လက္နဲ႕တိုက္လိုက္မိတယ္။ ေရေတြဖြားကနဲ က်တာ မ တစ္ကိုယ္လံုးရြဲကုန္ေရာ
အမေလး ထေအာ္လိုက္သည္။
ဟုတ္ပါ့ ညက စားပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ဖန္ခြက္ကိုတိုက္မိၿပီး ေရေတြေမွာက္ၾကတာ အိပ္ယာတစ္ခုလံုး၇ြဲကုန္ၿပီ။
သြားပါၿပီ အိမ္မက္ေကာင္းကလန္႕ႏိုးလိုက္ရတာ။
ဟူး ေပ်ာ္စရာအိမ္မက္ကေလးကို ၿပန္စဥ္းစားရင္း အိမ္ကိုလြမ္းလိုက္သည္။
ဟူး........... အိမ္မက္ကအေပ်ာ္ကိုေဘးမွာ အသာခ်လိုက္ရင္း နာရီကိုၾကည့္လိုက္ရင္းမိုးစင္စင္လင္းေနၿပီး အလုပ္အတြက္ထမၿဖစ္ေတာ့မည္ေလ။
မလႈပ္ခ်င္တဲ့လက္ကိုဆက္ၿပီးလႈပ္ေနရတယ္။
မေၿပာခ်င္တဲ့စကားေတြ ဆက္ေၿပာေနရတယ္။
မေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ေၿခေထာက္က ဆက္ေလွ်ာက္ေနရတယ္။
မဆံုခ်င္တဲ့လူေတြနဲ႕ဆံုေနရတယ္။
မႏွစ္သက္တဲ့အစားေတြကိုစားေနရတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလစဥ္းစားၾကည့္တယ္။
ကံၾကမာကမ်က္ႏွာသာေပးလို႕ဆႏၵေလးတစ္ခုမ်ားၿပည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
တစ္ခ်ိန္ကၾကည္ႏူးမူနဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာၿပန္ေနခ်င္တယ္။
နားလည္မယ္ထင္........
Wednesday, November 25, 2009
သတိရတိုင္းသာစာေတြေရးေနမယ္ဆိုရင္စာအုတ္ေတြေလာက္မွာမဟုတ္ဘူးထင္။ ဟိုးအေ၀းတစ္ေနရာကိုေမွ်ာ္ေတြးရင္း ေငးေနရံုကလြဲလို႕ ၿပန္မဆံုႏိုင္ေတာ့သူတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ရင္ထဲမွာလွစ္ကနဲ ခံစားေနလိုက္ရံုကလြဲလို႕ဘာမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့။
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ပစၥည္းတစ္ခုေတာင္ သံေယာဇဥ္ေတြၿဖစ္တတ္ေသးတာဘဲေလ လူတစ္ေယာက္လံုးၾကီးကိုခ်စ္ခဲ့တာ ခံစားခ်က္ေတြရွိၾကတာေပါ့။ေနာက္ၿပီးစကားေတြေၿပာခဲ့ၾက တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အားေပးခဲ့ၾက။ နားလည္းမူေတြဖလွယ္ၾကနဲ႕ အိမ္မက္ေတြတူတူမက္ခဲ့ၾကတယ္။
ဒါေပမဲ့လည္း အေၾကာင္းမလွလို႕မေပါင္းႏိုင္ခဲ့ ဆံုဆည္းခြင့္မရခဲ့ၾကတာကိုသိရေတာ့လည္း ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ဘဲ ေနာက္ဆုတ္ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကတယ္။ သူလည္းသင့္ေတာ္မဲ့သူနဲ႕လက္တြဲခဲ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း အရမ္းသတိရတဲ့အခါေတြမွာ စကားေလးေတြေၿပာခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္းမသင့္ေတာ္ေတာ့ဘူးေလ။
ကိုယ့္ဘက္ ကဘဲနားလည္ေပးသင့္တယ္။ သူတပါးအိမ္ေထာင္ေရးမွာ အေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္ေစမဲ့အရာေတြ ဘာမွ မလုပ္သင့္သလို လံုး၀ကိုဘဲတိတ္တိတ္ေလးေနၿပီး အဆက္အသြယ္ေတြဆက္လုပ္မေန သင့္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္တယ္။ တခါတစ္ေလေတာ့လည္း လြမ္းတာမွန္ေပမဲ့့။
တစ္ပါးသူအိမ္ေထာင္ေရးကိုငဲ့ၿပီး မေႏွာက္ယွက္သင့္ေတာ့ဘူးထင္.......
ငါဟဲ့သစၥာ
Monday, November 23, 2009
အလင္းေပ်ာက္ရင္၊ အေမွာင္ေရာက္တယ္
တေဆာင္းကူးလို႕၊တစ္ေႏြေရာက္တယ္၊
ႏွင္းေတြေပ်ာက္လို႕၊ ပန္းေတြေၿခာက္တယ္။
တစ္ေႏြကိုေၿပာင္း၊ တစ္မိုးေရာက္လည္း
တစ္ေက်ာ့ၿပန္လို႕လန္းမလာေတာ့မဲ့
ပန္းေၿခာက္ကိုယ္စီ ေနာက္မွာခ်န္လို႔္...
ေနာက္ေၾကာင္းမခ်ီ ခရီးႏွင္လိုက္.....
ႏွင္းရည္ေသာက္မဲ့၀တ္မႈန္သစ္သာ၊ရင္မွာသီလို႕
တစ္ေယာက္မေကာင္း၊တစ္ေယာက္ေၿပာင္းတာ
ေနာက္မဆုတ္ေၾကး...
ၿပန္မလွည့္ေၾကး ...
သစၥာမဲ့တဲ့ ပန္းေၿခာက္ေတြစီ။
ကဗ်ာေတာ့ဟုတ္ပါဘူး စိတ္ကူးရွိရာပါ။
