Monday, March 29, 2010
မလႈပ္ခ်င္တဲ့လက္တစ္စံုက ေလးေလးကန္ကန္လႈပ္ရွားေနရတယ္။
မလွမ္းခ်င္တဲ့ေၿခလွမ္းေတြက လမ္းမမည္တဲ့ဂ်ိုင့္ေပါင္းစံုမ်ိုးမွာ ယိုင္ႏြဲ႕ႏြဲ႕နဲ႕။
ေက်ာၿပင္ကိုအပူမမိအာင္ ကာထားေပမဲ့ ငါေက်ာမလံုခဲ့ဘူး။
ငါ့ေၾကာက္စိတ္ကုိနားမလည္ေပမဲ့ မ်က္ရည္က ခြန္အားေပးေနၿပန္တယ္။
ေ၇ွ႕ဆက္ရန္လည္းမ၀ံ့ ေနာက္ဆုတ္ရန္လည္းခက္ခက္
ဒီေနရာမွာဘဲရပ္တန္႕ေနလို႕လည္းမၿဖစ္။
အေတြးမ်ားကမူးယစ္ေစသည္။ လိုရာခရီးတြက္ ေႏွာင့္ေႏွးေစသည္။
အၿပန္လမ္းက လူေတြကေၿပာတယ္ မေၾကာက္နဲ႕တဲ့ ေရွ႔မွာဒီထက္ၾကမ္းဦးမယ္ဆိုဘဲ။
ဒါက အားေပးသံ...
အသက္ကိုၿပင္းၿပင္းရႈလိုက္တယ္။ ခါးကိုမတ္လို႕မာန္ကိုခ်ီရင္း၊
ငါ မနားတမ္းေၿပးရင္း တစ္ေလာကလံုးၾကားေအာင္ငါေအာ္လိုက္တယ္။
ငါ့အလွည့္မွ ခေရာင္းလမ္းက ပိုပူေနတယ္လို႕....
တန္ဖိုးထားသူ
