Friday, January 8, 2010
ေဆာင္းအလြမ္း
Tuesday, January 5, 2010
အလြမ္းဆိုတာ ေၿဖရွင္းလို႕မရတဲ့ပုဒ္စာတစ္ခုလို႕ေၿပာခ်င္တယ္။
ခုလိုႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ့ေဆာင္းက ပိုပီး အလြမ္းေတြပိုေစတယ္။ ေယာင္ပီး ပါးေလးကိုစမ္းမိတယ္။ ေမာင္နမ္းခဲ့တဲ့ပါးေလး ခုထိ ပူေႏြးေႏြးေလးၿဖစ္ေနသလိုခံစားရတယ္။ သတိရတဲ့စိတ္ေတြေၿပပါေစေတာ့ရယ္လို႕ စာေတြခ်ခ်ေရးမိတယ္။ အလြမ္းစာမ်က္ႏွာေတြက တစ္ႏွစ္ပီးတစ္ႏွစ္ေၿပာင္းေပမဲ့ ေမ့မရသလို ေဟာင္းခဲ့တဲ့စာမ်က္ႏွာေတြကိုၿပန္ၾကည့္ေတာ့လည္း ဒီေန႕မွာခံစားေနရသလို အသစ္စက္စက္ေလးပါဘဲေလ။
အရံႈးသမားတစ္ေယာက္ရယ္ခံစားခဲ့၇တာ ခုခ်ိန္ထိေမ့မရ ေၿပာင္းလည္းလို႕မရ။ ညေတြအားလံုးဟာ စိတၱဇညေတြလိုဘဲ ၿဖတ္သန္းေနရတယ္။ ေမာင္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေမ့လို႕ေတာင္ ဘ၀သစ္မွာေပ်ာ္ေနပီ။
ေမာင္ကေတာ့ ေမာင္ေ၇ြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ၾကင္ေဖာ္နဲ႕သာယာတဲ့ဘ၀တစ္ခုကိုေတာင္တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ပီ။ အခ်စ္ဆိုတာလည္း တစ္ခါတစ္ေလထူးစမ္းသည္။ ကိုယ့္ကိုမခ်စ္တဲ့လူ ကိုယ့္ကိုတန္ဖိုးမထားတဲ့လူတစ္ေယာက္ကိုလည္းခ်စ္ခ်င္ခ်စ္ေနတတ္တာ။ ေမာင္ထြက္သြားပီးကတည္းက ေဆာက္တည္ရာမရ ေ၀ေလေလနဲ႕ ဘ၀ကိုေလၽာက္လွမ္းေနတာ ခုဆို ၇က္ကေန ႏွစ္ေတာင္ကူးပီ။
တစ္ရက္မွေမ့မရဘူး တစ္ေရးႏိုးလို႕တမ္းတမိတာက ေမာင္ အနားမွာရွိေနသလိုလို။ ေသခ်ာၿပန္ၾကည့္ၾကည့္ေတာ့ ေမာင္ အနားမွာ မ၇ွိ တစ္သက္လံုးမရွိႏိုင္ေတာ့ ၿပန္မဆံုႏိုင္ေတာ့တဲ့ေနရာ သီးသန္႕ကမၻာေလးမွာ ေမာင္၇ွိေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေမာင္ေပ်ာ္ေနတာ ေမာင္မိသားစုေလးနဲ႕ေပ်ာ္ၿမဴးေနတာေလးကို ေတြးရင္း ေမာင့္အၿပံဳးေလးကိုဘဲ စိတ္ကူးယဥ္ပီး ၾကည္ႏူးေနမိတယ္။
အဲဒီအသိုင္းအ၀န္းနားမွာေတာ့ ေနခြင့္မရေပ။ တူတူေပ်ာ္ခြင့္မရေပမဲ့လည္း ကိုယ္ခ်စ္ခဲ့၇တဲ့သူတစ္ေယာက္ေပ်ာ္ေနတာကိုဘဲ အေ၀းတစ္ေနရာကေန ေပ်ာ္ေပးေနရံုကလြဲရင္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ေပ။
ေမ့ၿပစ္ၿခင္းဆိုတာမဟုတ္ေပမဲ့ ဒီအလြမ္းပုဒ္စာေလးကိုေတာ့ ေၿဖရွင္းခ်င္မိတယ္။
မၿပတ္သားမူတြက္....
Sunday, January 3, 2010
အသြားနဲ႕အၿပန္လမ္းႏွစ္လမ္းေလးနဲ႕
သူေလပတ္ရႈပ္....
လာမယ္ဆိုလာလိုက္ပါလား
သြားမယ္ဆိုလည္းသြားလိုက္ပါေလ။
ဒီလိုလိုဟိုလိုလို
သြားသလို လာသလို
မၿပတ္မသားၾကားက
လူသားႏွစ္ေယာက္
ဘယ္ေလာက္ထိခံစားရမလည္းေနာ္။
၂၀၀၉ -၂၀၁၀
Wednesday, December 30, 2009
ႏွစ္ေဟာင္းကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရြင္မူေတြနဲ႕ၿပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစလို႕ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
အိမ္ အလြမ္းေၿပ
Sunday, December 13, 2009
ငယ္ငယ္က ခရစ္စမတ္ဆုိရင္ မိသားစုေတြၿပန္လည္ဆံုေတြ႔ၾကခဲ့ၾကတယ္။ ဘယ္ေနရာဘဲေရာက္ေန ေရာက္ေန အိမ္ကိုၿပန္ၾကၿပီး ခရစ္မတ္ပြဲက်င္းပေလ့ရွိတယ္။ မုန္႔ေတြတူတူလုပ္စားၾကတယ္။ အဲဒီအထဲမွာေတာ့ အေဖလုပ္တဲ့ကိတ္မုန္႕ကိုစားရတာကိုက အေပ်ာ္ရြင္ဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြၿဖစ္ခဲ့တယ္။
ဒါေပမဲ့လည္းခုခ်ိန္မွာေတာ့ အေဖလုပ္တဲ့ကိတ္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမစားေတာ့တဲ့အၿပင္ မိသားစုေလးမွာ လူေတြမစံုေတာ့ ေပ်ာ္ရြင္မူတစ္ၿခမ္းပဲ့ေလးနဲ႕ က်န္ရွိတဲ့မိသားစုေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ၿပန္စုၾကတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ အိမ္ရဲ႕အေ၀းမွာ အိမ္ကိုေတာ့လြမ္းေနသည္။ အိမ္ကိုၿပန္ေ၇ာက္ရင္လည္း မစံုလင္ေတာ့တဲ့မိသားစုေလးကိုၾကည့္ပို၀မ္းနညး္ရၿပန္သည္။
ဒီႏွစ္ကေတာ့ အိမ္ကိုသိပ္လြမ္းေနမိသည္။ သီခ်င္းေလးေတြနားေထာင္ရင္ အိမ္အလြမး္ကိုေၿဖရေတာ့မယ္။
အိမ္မက္ ကမၻာ
Saturday, November 28, 2009
ေၿခလွမ္းေတြတက္ၾကြေနတယ္။ မ်က္လံုးေတြေတာက္ပေနတယ္။ ေပ်ာ္လြန္းလို႕ေလ။
ဟုတ္တယ္ ဒီေန႔ေတာ့ ဘ၀အတြက္ အိမ္မက္ေတြကို အၿပည့္အ၀ၿဖည့္လိုက္ႏိုင္ၿပီ။ေအာင္ၿမင္တဲ့အၿပံဳးနဲ႕ ေက်ာင္းၾကီးကိုေက်ာခိုင္းၿပီး ၿပန္လာခဲ့ၿပီ။
ေဘးနားမွာ ေမာင္က ၿပံဳးလို႕ၾကည့္ေနရင္း မ ရဲ႕လက္ကိုခိုင္မာစြာဆုတ္ကိုင္ေပးထားတယ္။ ေအာင္စရင္းစာရြက္ေလးကိုကိုင္လာရင္း ေရကန္ေဘာင္ေလးနားကိုအေ၇ာက္ ေမာင့္လက္ကိုဆြဲလိုက္ရင္း ကန္ေဘာင္ေဘးနား တူတူထိုင္ေနၾကေနရာေလးမွာ စြင့္ကနဲထိုင္လိုက္တယ္။ ေပ်ာ္ေနတဲ့ မ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး ေမာင္ က မ ပါးေလးကိုလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္ရင္း ေမာင့္ပါးေလးကိုလည္းလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္မိတယ္။
ေမာင္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုဒီေန႕ ၿပည့္စံုေအာင္လုပ္ခဲ့ႏိုင္ၿပီ။ ေမာင္ကဘာစကားတစ္ခြန္းမွမေၿပာ ၿပံဳးၿပံဳးၾကီးၾကည့္ေနသည္။ စကားနည္းတဲ့ေမာင္ ကေတာ့ အၿမဲအဲလိုဘဲေလ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာလိပ္ကေလးေတြ ေရကူးေနတာကိုေသခ်ာၾကည့္ၿပီး လာသြားဆို႕ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႕ အိမ္ၿပန္ဖို႔ၿပင္လ္ုက္ၾကတယ္။
ကားေပၚကိုႏွစ္ေယာက္သားေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး တက္လိုက္ၾကၿပီး ကားေမာင္းေနတဲ့ေမာင့္ကို တစ္ေစာင္းအေနအထားမွ ၾကည့္ေနသည္။ ေမာင္က ကားကို ဂရုတစ္စိုက္ေမာင္းေနရင္း မ ဘက္ကိုလွည့္လွည့္ၿပီးၿပံဳးၿပေနေသးသည္။ ကားေလးက တစ္ၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕အိမ္နားေရာက္လာၿပီ။ အိမ္ေရွ႕မွာလူေတြစုစု စုစု ႏွင့္ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဘာမ်ားဘာလိမ့္လို႕ ၾကည့္လိုက္ရင္း အေမ ေမာင္ႏွမေတြ တူေတြတူမေတြ စံုလို႕ ၿခံေ၇ွ႕ကေစာင့္ေနၾကတာ။ ကားေလးလည္းရပ္သြားေကာ ေမာင္က မ ပါးေလးကိုလွစ္ကနဲနမ္းလိုက္ရင္း ကားတံခါးလာဖြင့္ေပးတယ္။
အားလံုးဆူညံသြားၾကတယ္။ အေမကလည္း ၿပံဳးလို႕ၾကည့္ေနရင္း မ အနားကိုေၿပးလာၿပီး ေမႊးေမႊးေပးတယ္။ မိသားစုစံုစံုလင္လင္ႏွင့္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာ။ အိိမ္ထဲကို မိသားစုလိုက္မိသားစုလိုက္၀င္သြားၾကၿပီး ကေလးေတြကေတာ့ သူတို႕၀ါသနာပါရာ ကစားပြဲေတြလုပ္ေနၾကတယ္။ ရုပ္ဂွင္ၾကည့္သူကၾကည့္ ကြန္ၿပဴတာဖြင့္သူက ဖြင့္ႏွင့္ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနၾကတယ္။ ေနာက္ေဖးမွာကေတာ့ အမၾကီးတို႕က ခ်က္ဖို႕ၿပင္ေနၾကတယ္။ အကိုတို႕က ဧည့္ခန္းမွာ ေမာင္နဲ႕တူတူစကားေတြေၿပာေနၾကတယ္ အေမကေတာ့ မ လက္ကိုမၿဖဳတ္တမ္းကိုင္ထားရင္း သူ႕ေဘးမွာလာထိုင္ေစရင္းေမးသမၽကိုေၿဖေစတယ္။ ေပ်ာ္လိုက္တာမွ အလြန္ေနာ္ ေပ်ာ္စရာအိမ္ကေလး ေအးခ်မ္းတဲ့အေငြ႕အသက္ေလးေတြကိုေႏြးေထြးစြာခံစားရတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါ အေမ က ေမာင့္ကိုလွမ္းလွမ္းၾကည့္ရင္းၿပံဳးေနတတ္သည္။ ခဏေနေတာ့ေယာက္မ က အေမာေၿပအေအးလာတိုက္တာ မၿမင္ေတာ့လက္နဲ႕တိုက္လိုက္မိတယ္။ ေရေတြဖြားကနဲ က်တာ မ တစ္ကိုယ္လံုးရြဲကုန္ေရာ
အမေလး ထေအာ္လိုက္သည္။
ဟုတ္ပါ့ ညက စားပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ဖန္ခြက္ကိုတိုက္မိၿပီး ေရေတြေမွာက္ၾကတာ အိပ္ယာတစ္ခုလံုး၇ြဲကုန္ၿပီ။
သြားပါၿပီ အိမ္မက္ေကာင္းကလန္႕ႏိုးလိုက္ရတာ။
ဟူး ေပ်ာ္စရာအိမ္မက္ကေလးကို ၿပန္စဥ္းစားရင္း အိမ္ကိုလြမ္းလိုက္သည္။
ဟူး........... အိမ္မက္ကအေပ်ာ္ကိုေဘးမွာ အသာခ်လိုက္ရင္း နာရီကိုၾကည့္လိုက္ရင္းမိုးစင္စင္လင္းေနၿပီး အလုပ္အတြက္ထမၿဖစ္ေတာ့မည္ေလ။
မလႈပ္ခ်င္တဲ့လက္ကိုဆက္ၿပီးလႈပ္ေနရတယ္။
မေၿပာခ်င္တဲ့စကားေတြ ဆက္ေၿပာေနရတယ္။
မေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ေၿခေထာက္က ဆက္ေလွ်ာက္ေနရတယ္။
မဆံုခ်င္တဲ့လူေတြနဲ႕ဆံုေနရတယ္။
မႏွစ္သက္တဲ့အစားေတြကိုစားေနရတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလစဥ္းစားၾကည့္တယ္။
ကံၾကမာကမ်က္ႏွာသာေပးလို႕ဆႏၵေလးတစ္ခုမ်ားၿပည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
တစ္ခ်ိန္ကၾကည္ႏူးမူနဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာၿပန္ေနခ်င္တယ္။
